Kąpiele Leśne
Japońska sztuka Shinrin-Yoku

Najbliższe terminy wyjazdów kontemplacyjnych: 11-14.06 / 9-12.07 / 23-26.07 / 13-16.08
Kąpiel leśna to nie marsz z kijkami ani liczenie kroków. Podczas sesji nie zmierzamy do żadnego celu, nie mierzymy kilometrów, nie rozpoznajemy gatunków drzew. Zatrzymujemy się i pozwalamy by las działał na nas poprzez wszystkie zmysły.
Słuchamy szumu wiatru w koronach drzew. Dotykamy kory i wąchamy igły sosnowe. Czujemy pod stopami grunt, który zmienia się z każdym krokiem. Robimy to w tempie, które na co dzień wydaje się niemożliwe, bo zwykły spacer w lesie to zazwyczaj szybki marsz z myślami o pracy, a nie prawdziwy kontakt z przyrodą.
Nasz spacer poprowadzi certyfikowana przewodniczka kąpieli leśnych Agnieszka Boruta, która przez kilka godzin będzie towarzyszyć grupie w uważnym odkrywaniu lasu, stopniowo zwalniając tempo i otwierając zmysły na to, co jest wokół.
Taka forma kontaktu z lasem obniża poziom kortyzolu, normalizuje ciśnienie krwi i tętno, poprawia odporność na poziomie komórkowym oraz redukuje poziom lęku i złości. To czyni ją jednym z najbardziej skutecznych metod profilaktyki i regeneracji dostępnych dla każdego, niezależnie od wieku i kondycji fizycznej.
Zgromadzenie Wszystkich Istot to warsztat z nurtu głębokiej ekologii. Opiera się na prostym założeniu, które rzadko uświadamiamy sobie na co dzień: większość z nas żyje w poczuciu oddzielenia od przyrody.
Traktujemy ją jako tło dla ludzkiej aktywności, a nie jako sieć życia, której sami jesteśmy częścią. I właśnie to oddzielenie jest jednym z głównych źródeł chronicznego napięcia, poczucia braku sensu i wyczerpania.
Podczas warsztatu uczestnicy siadają w kręgu. Przez pewien czas, w ciszy nasłuchują tego, co chce im powiedzieć jakaś istota ze świata przyrody: roślina, zwierzę, rzeka, zjawisko atmosferyczne. A potem przemawiają w jej imieniu. To nie jest żadna ezoteryczna praktyka. To sprawdzona praktyka ekopsychologiczna, które pozwala wyjść poza własną, zawężoną perspektywę.
Uczestnicy opisują to najczęściej jako poczucie przynależności i odzyskanie energii, której przez długi czas nie mogli w sobie znaleźć.

Krąg to jedna z najstarszych form ludzkiego spotkania. Znana z tradycji rdzennych kultur na całym świecie, od kilkudziesięciu lat stosowana też w pracy psychologicznej i regeneracyjnej.
Robi coś, czego nie potrafi żadne indywidualne ćwiczenie: daje człowiekowi poczucie, że nie jest sam ze swoim bagażem. Że to, co nosi w sobie jako wstydliwe, słabe lub niestosowne, jest po prostu ludzkie i wspólne dla każdego, kto siedzi obok.
Podczas Leśnych Kontemplacji krąg pojawia się kilka razy, za każdym razem z inną intencją. Raz jako przestrzeń na podzielenie się tym, co nas tu przywiodło. Innym razem jako miejsce do wypowiedzenia tego, co chcemy porzucić. Na końcu jako chwila wdzięczności za to, co zabieramy ze sobą.
Zasady są proste: każdy mówi tyle, ile chce, nikt nikomu nie przerywa, to co zostanie powiedziane, zostaje w kręgu. Nie ma tu dobrych ani złych wypowiedzi. Szukamy przestrzeni, w której można wreszcie powiedzieć to, co się naprawdę myśli, a nie to, co wypada powiedzieć w poniedziałek na porannej odprawie w pracy.
Pobyt w lesie, cisza, oddech, wspólnota: to wszystko jest tu, przez kilka dni Twojego pobytu. Ale co potem, gdy wrócisz do domu, do pracy, do trybu życia na autopilocie?
Właśnie dlatego stworzyliśmy warsztaty „Bezpieczne Miejsce”, które odbywają się ostatniego pełnego dnia pobytu i które są tak naprawdę jego sercem. Uczymy się konkretnych, prostych technik oddechowych i uważności, takich które zajmują trzy minuty i które możesz zastosować wszędzie: przed trudnym spotkaniem, w samochodzie w korku, w chwili gdy poczujesz, że zaraz Cię to wszystko przytłoczy. Nie teorii ani gotowych recept na życie, ale prawdziwych i działających metod.
„Bezpieczne Miejsce” to coś osobistego, do czego wracasz w tych momentach, gdy znowu zaczynasz się gubić w codzienności, gdy tryb autopilota włącza się sam i nie wiesz, jak go wyłączyć.
Nie musisz pamiętać całego pobytu ani wracać do Wisły, żeby poczuć to samo, co poczułeś tu. Wystarczy, że zatrzymasz się na chwilę i przypomnisz sobie, jak oddychać. Każdy uczestnik wychodzi z warsztatu z własnym „Bezpiecznym Miejscem”, bo każdy z was ma inne życie i inne momenty, w których najbardziej go potrzebuje.